ouders houden schoentjes vast baby

Een nieuw neefje!

Toeters en bellen

Het zat er al een tijdje aan te komen, maar toch was het een verrassing. Uiteraard wist ik dat mijn nichtje al een tijdje zwanger was. Echter, door de tentamens was ik eigenlijk vergeten dat er een kleine op komst was. Tijdens één van mijn tentamens was het dan zover. Met een goed gevoel over mijn prestatie verliet ik de tentamenhal en zocht ik mijn tas met telefoon en dergelijke. Gewoonte, om direct mijn telefoon te checken. Even aan mijn ouders laten weten dat het goed ging en dat ik onderweg naar huis ben. Maar toen ik mijn telefoon aanzette begon het trillen direct. Zes, zeven gemiste oproepen van verschillende familie leden. Ik schrok hier een beetje van, het leek erg urgent. Mijn ouders stonden allebei tussen de gemiste oproepen, dus ik geef mijn vader een belletje.

Opluchting en opwekking

Het duurde eventjes voor mijn vader opnam, en dat gaf mij alleen maar een vervelender gevoel. Toen hij dan eindelijk opnam zei ik vrij direct dat ik wilde weten wat er aan de hand was. Geïrriteerd keek een examinator van de tentamenhal me aan en gebaarde mij stil te zijn en door te lopen. Nogmaals vroeg ik wat er aan de hand was terwijl ik mij snel uit de voeten maakte. “Lars is er!” hoorde ik aan de andere kant van de lijn. De raderen in mijn hoofd draaiden maar ik snapte het nog niet helemaal. “Lars?” vroeg ik, en terwijl mijn vader het uit begon te leggen begreep ik het. Mijn nichtje en haar man hadden hun aanstaande zoon al Lars genoemd. Alle zorg die ik had verdween als sneeuw voor de zon. Ik kon namelijk in de stem van mijn vader horen dat de bevalling goed verlopen was.

En wat was hij schattig

Het ziekenhuis was zeker anderhalf uur weg vanaf mijn tentamenhal. Snel nog even op Google gezocht voor een cadeautje, want ik kan niet met lege handen aan komen. Ik vond vroeger zelf dieren altijd geweldig, dus ik zoek op google naar dierenspeelgoed. Hierdoor kan ik kan gelukkig nog een kleinigheidje vinden voor mijn neefje. Eenmaal aangekomen zie ik al een goede verzameling familie staan. Bezoek was goedgekeurd, dus om de beurt gingen wij kennis maken met Lars. Besef van het Schleich speelgoed dat ik voor hem gekocht had is er natuurlijk niet. De vader neemt het dankbaar aan en dan kan ik Lars goed bekijken. Wat was hij toch schattig en verbazingwekkend klein. We hebben het kort gehouden want er waren al veel verschillende mensen geweest.

Geef een reactie